ro-ze-gna-ńca

rozegnańca (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rozegnaniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozegnaniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
rozegnańcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rozegnańcapojedyncza biernikmęski osobowy
rozegnańcachmnoga miejscownikmęski osobowy
rozegnańcamimnoga narzędnikmęski osobowy
rozegnańcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
rozegnańcemnoga biernikmęski zwierzęcy
rozegnańcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
rozegnańcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rozegnańcommnoga celownikmęski osobowy
rozegnańcowipojedyncza celownikmęski osobowy
rozegnańcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rozegnańcówmnoga biernikmęski osobowy
rozegnańcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rozegnańcupojedyncza wołaczmęski osobowy
rozegnańcymnoga mianownikmęski osobowy
rozegnańcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz