roz-bu-ja-ło-ść

rozbujałość (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rozbujałość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozbujałościmnoga dopełniaczżeński
rozbujałościmnoga mianownikżeński
rozbujałościmnoga biernikżeński
rozbujałościmnoga wołaczżeński
rozbujałościpojedyncza celownikżeński
rozbujałościpojedyncza miejscownikżeński
rozbujałościpojedyncza dopełniaczżeński
rozbujałościpojedyncza wołaczżeński
rozbujałościachmnoga miejscownikżeński
rozbujałościamimnoga narzędnikżeński
rozbujałościąpojedyncza narzędnikżeński
rozbujałościommnoga celownikżeński
rozbujałośćpojedyncza biernikżeński
rozbujałośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz