roz-bi-ór-ce

rozbiórce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rozbiórka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozbiórcepojedyncza celownikżeński
rozbiórcepojedyncza miejscownikżeński
rozbiórekmnoga dopełniaczżeński
rozbiórkapojedyncza mianownikżeński
rozbiórkachmnoga miejscownikżeński
rozbiórkamimnoga narzędnikżeński
rozbiórkąpojedyncza narzędnikżeński
rozbiórkępojedyncza biernikżeński
rozbiórkimnoga mianownikżeński
rozbiórkimnoga biernikżeński
rozbiórkimnoga wołaczżeński
rozbiórkipojedyncza dopełniaczżeński
rozbiórkopojedyncza wołaczżeński
rozbiórkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz