ro-man-ty-kiem

romantykiem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: romantyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
romantycymnoga mianownikmęski osobowy
romantycymnoga wołaczmęski osobowy
romantykpojedyncza mianownikmęski osobowy
romantykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
romantykapojedyncza biernikmęski osobowy
romantykachmnoga miejscownikmęski osobowy
romantykamimnoga narzędnikmęski osobowy
romantykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
romantykimnoga biernikmęski zwierzęcy
romantykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
romantykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
romantykommnoga celownikmęski osobowy
romantykowipojedyncza celownikmęski osobowy
romantykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
romantykówmnoga biernikmęski osobowy
romantykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
romantykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz