ro-kie-tu

rokietu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rokiet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rokieciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rokieciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
rokietpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rokietpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rokietachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rokietamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rokietempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rokietommnoga celownikmęski rzeczowy
rokietowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rokietówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rokietupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rokietymnoga mianownikmęski rzeczowy
rokietymnoga biernikmęski rzeczowy
rokietymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz