rocz-nia-cy

roczniacy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: roczniak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
roczniacymnoga mianownikmęski osobowy
roczniacymnoga wołaczmęski osobowy
roczniakpojedyncza mianownikmęski osobowy
roczniakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
roczniakapojedyncza biernikmęski osobowy
roczniakachmnoga miejscownikmęski osobowy
roczniakamimnoga narzędnikmęski osobowy
roczniakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
roczniakimnoga biernikmęski zwierzęcy
roczniakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
roczniakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
roczniakommnoga celownikmęski osobowy
roczniakowipojedyncza celownikmęski osobowy
roczniakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
roczniakówmnoga biernikmęski osobowy
roczniakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
roczniakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz