re-tar-da-cyj

retardacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: retardacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
retardacjapojedyncza mianownikżeński
retardacjachmnoga miejscownikżeński
retardacjamimnoga narzędnikżeński
retardacjąpojedyncza narzędnikżeński
retardacjemnoga mianownikżeński
retardacjemnoga biernikżeński
retardacjemnoga wołaczżeński
retardacjępojedyncza biernikżeński
retardacjipojedyncza celownikżeński
retardacjipojedyncza miejscownikżeński
retardacjipojedyncza dopełniaczżeński
retardacjopojedyncza wołaczżeński
retardacjommnoga celownikżeński
retardacjimnoga dopełniaczżeński
retardacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz