rent-ge-no-tech-ni-ku

rentgenotechniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rentgenotechnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rentgenotechnicymnoga mianownikmęski osobowy
rentgenotechnicymnoga wołaczmęski osobowy
rentgenotechnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
rentgenotechnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rentgenotechnikapojedyncza biernikmęski osobowy
rentgenotechnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
rentgenotechnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
rentgenotechnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
rentgenotechnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
rentgenotechnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
rentgenotechnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rentgenotechnikommnoga celownikmęski osobowy
rentgenotechnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
rentgenotechnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rentgenotechnikówmnoga biernikmęski osobowy
rentgenotechnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rentgenotechnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz