ren-ców

Renców (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Renc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rencpojedyncza mianownikmęski osobowy
Rencapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Rencapojedyncza biernikmęski osobowy
Rencachmnoga miejscownikmęski osobowy
Rencamimnoga narzędnikmęski osobowy
Rencemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Rencemnoga biernikmęski zwierzęcy
Rencemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Rencempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Rencommnoga celownikmęski osobowy
Rencowipojedyncza celownikmęski osobowy
Rencowiemnoga mianownikmęski osobowy
Rencowiemnoga wołaczmęski osobowy
Rencówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Rencówmnoga biernikmęski osobowy
Rencupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Rencupojedyncza wołaczmęski osobowy
Renkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Renkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Renkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Renkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz