re-ma-nen-cik

remanencik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: remanencik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
remanencikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
remanencikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
remanencikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
remanencikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
remanencikimnoga mianownikmęski rzeczowy
remanencikimnoga biernikmęski rzeczowy
remanencikimnoga wołaczmęski rzeczowy
remanencikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
remanencikommnoga celownikmęski rzeczowy
remanencikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
remanencikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
remanencikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
remanencikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
remanencikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz