re-kru-co-ść

rekrucość (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rekrucość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rekrucościmnoga dopełniaczżeński
rekrucościmnoga mianownikżeński
rekrucościmnoga biernikżeński
rekrucościmnoga wołaczżeński
rekrucościpojedyncza celownikżeński
rekrucościpojedyncza miejscownikżeński
rekrucościpojedyncza dopełniaczżeński
rekrucościpojedyncza wołaczżeński
rekrucościachmnoga miejscownikżeński
rekrucościamimnoga narzędnikżeński
rekrucościąpojedyncza narzędnikżeński
rekrucościommnoga celownikżeński
rekrucośćpojedyncza biernikżeński
rekrucośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz