re-for-ma-tę

reformatę (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: reformata

słowoliczbaprzypadekrodzaj
reformacimnoga mianownikmęski osobowy
reformacimnoga wołaczmęski osobowy
reformaciepojedyncza celownikmęski osobowy
reformaciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
reformatapojedyncza mianownikmęski osobowy
reformatachmnoga miejscownikmęski osobowy
reformatamimnoga narzędnikmęski osobowy
reformatąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
reformatępojedyncza biernikmęski osobowy
reformatopojedyncza wołaczmęski osobowy
reformatommnoga celownikmęski osobowy
reformatówmnoga dopełniaczmęski osobowy
reformatówmnoga biernikmęski osobowy
reformatymnoga mianownikmęski zwierzęcy
reformatymnoga biernikmęski zwierzęcy
reformatymnoga wołaczmęski zwierzęcy
reformatypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz