re-dak-tor-ku

redaktorku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: redaktorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
redaktorekpojedyncza mianownikmęski osobowy
redaktorkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
redaktorkapojedyncza biernikmęski osobowy
redaktorkachmnoga miejscownikmęski osobowy
redaktorkamimnoga narzędnikmęski osobowy
redaktorkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
redaktorkimnoga biernikmęski zwierzęcy
redaktorkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
redaktorkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
redaktorkommnoga celownikmęski osobowy
redaktorkowipojedyncza celownikmęski osobowy
redaktorkowiemnoga mianownikmęski osobowy
redaktorkowiemnoga wołaczmęski osobowy
redaktorkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
redaktorkówmnoga biernikmęski osobowy
redaktorkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
redaktorkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz