re-cep-tu-ro

recepturo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: receptura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
recepturmnoga dopełniaczżeński
recepturapojedyncza mianownikżeński
recepturachmnoga miejscownikżeński
recepturamimnoga narzędnikżeński
recepturąpojedyncza narzędnikżeński
recepturępojedyncza biernikżeński
recepturopojedyncza wołaczżeński
recepturommnoga celownikżeński
recepturymnoga mianownikżeński
recepturymnoga biernikżeński
recepturymnoga wołaczżeński
recepturypojedyncza dopełniaczżeński
recepturzepojedyncza celownikżeński
recepturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz