ra-chu-tów

Rachutów (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Rachuta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rachuciepojedyncza celownikmęski osobowy
Rachuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Rachutapojedyncza mianownikmęski osobowy
Rachutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Rachutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Rachutąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Rachutępojedyncza biernikmęski osobowy
Rachutopojedyncza wołaczmęski osobowy
Rachutommnoga celownikmęski osobowy
Rachutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Rachutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Rachutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Rachutówmnoga biernikmęski osobowy
Rachutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Rachutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Rachutymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Rachutypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz