ra-bu-śnik

rabuśnik (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rabuśnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rabuśnicymnoga mianownikmęski osobowy
rabuśnicymnoga wołaczmęski osobowy
rabuśnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
rabuśnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rabuśnikapojedyncza biernikmęski osobowy
rabuśnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
rabuśnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
rabuśnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
rabuśnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
rabuśnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
rabuśnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rabuśnikommnoga celownikmęski osobowy
rabuśnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
rabuśnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rabuśnikówmnoga biernikmęski osobowy
rabuśnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rabuśnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz