płócien-ni-ce

płóciennice (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: płóciennica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
płóciennicmnoga dopełniaczżeński
płóciennicapojedyncza mianownikżeński
płóciennicachmnoga miejscownikżeński
płóciennicamimnoga narzędnikżeński
płóciennicąpojedyncza narzędnikżeński
płóciennicemnoga mianownikżeński
płóciennicemnoga biernikżeński
płóciennicemnoga wołaczżeński
płóciennicępojedyncza biernikżeński
płóciennicopojedyncza wołaczżeński
płóciennicommnoga celownikżeński
płóciennicypojedyncza celownikżeński
płóciennicypojedyncza miejscownikżeński
płóciennicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz