pło-mien-nic

płomiennic (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: płomiennica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
płomiennicmnoga dopełniaczżeński
płomiennicapojedyncza mianownikżeński
płomiennicachmnoga miejscownikżeński
płomiennicamimnoga narzędnikżeński
płomiennicąpojedyncza narzędnikżeński
płomiennicemnoga mianownikżeński
płomiennicemnoga biernikżeński
płomiennicemnoga wołaczżeński
płomiennicępojedyncza biernikżeński
płomiennicopojedyncza wołaczżeński
płomiennicommnoga celownikżeński
płomiennicypojedyncza celownikżeński
płomiennicypojedyncza miejscownikżeński
płomiennicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz