płe-twie-niu

płetwieniu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: płetwień

słowoliczbaprzypadekrodzaj
płetwienimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
płetwieniapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
płetwieniachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
płetwieniamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
płetwieniemnoga mianownikmęski rzeczowy
płetwieniemnoga biernikmęski rzeczowy
płetwieniemnoga wołaczmęski rzeczowy
płetwieniempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
płetwieniommnoga celownikmęski rzeczowy
płetwieniowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
płetwieniupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
płetwieniupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
płetwieńpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
płetwieńpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz