pęta-ka

pętaka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pętak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pętacymnoga mianownikmęski osobowy
pętacymnoga wołaczmęski osobowy
pętakpojedyncza mianownikmęski osobowy
pętakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pętakapojedyncza biernikmęski osobowy
pętakachmnoga miejscownikmęski osobowy
pętakamimnoga narzędnikmęski osobowy
pętakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
pętakimnoga biernikmęski zwierzęcy
pętakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
pętakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pętakommnoga celownikmęski osobowy
pętakowipojedyncza celownikmęski osobowy
pętakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pętakówmnoga biernikmęski osobowy
pętakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pętakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz