pękul

Pękul (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Pękul

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Pękulpojedyncza mianownikmęski osobowy
Pękulapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Pękulapojedyncza biernikmęski osobowy
Pękulachmnoga miejscownikmęski osobowy
Pękulamimnoga narzędnikmęski osobowy
Pękulemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Pękulemnoga biernikmęski zwierzęcy
Pękulemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Pękulempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Pękulommnoga celownikmęski osobowy
Pękulowipojedyncza celownikmęski osobowy
Pękulowiemnoga mianownikmęski osobowy
Pękulowiemnoga wołaczmęski osobowy
Pękulówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Pękulówmnoga biernikmęski osobowy
Pękulupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Pękulupojedyncza wołaczmęski osobowy

Pękul (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Pękul

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Pękulpojedyncza mnoga mianownikżeński
Pękulpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Pękulpojedyncza mnoga celownikżeński
Pękulpojedyncza mnoga biernikżeński
Pękulpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Pękulpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Pękulpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz