pęka-lu

Pękalu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Pękal

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Pękalpojedyncza mianownikmęski osobowy
Pękalapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Pękalapojedyncza biernikmęski osobowy
Pękalachmnoga miejscownikmęski osobowy
Pękalamimnoga narzędnikmęski osobowy
Pękalemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Pękalemnoga biernikmęski zwierzęcy
Pękalemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Pękalempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Pękalommnoga celownikmęski osobowy
Pękalowipojedyncza celownikmęski osobowy
Pękalowiemnoga mianownikmęski osobowy
Pękalowiemnoga wołaczmęski osobowy
Pękalówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Pękalówmnoga biernikmęski osobowy
Pękalupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Pękalupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz