pęcz-nie-wia-ny

pęczniewiany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: pęczniewianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pęczniewianmnoga dopełniaczmęski osobowy
pęczniewianmnoga biernikmęski osobowy
pęczniewianachmnoga miejscownikmęski osobowy
pęczniewianamimnoga narzędnikmęski osobowy
pęczniewianiemnoga mianownikmęski osobowy
pęczniewianiemnoga wołaczmęski osobowy
pęczniewianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
pęczniewianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pęczniewianinapojedyncza biernikmęski osobowy
pęczniewianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pęczniewianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
pęczniewianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
pęczniewianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
pęczniewianommnoga celownikmęski osobowy
pęczniewianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
pęczniewianymnoga biernikmęski zwierzęcy
pęczniewianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz