półwiecz-nik

półwiecznik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: półwiecznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
półwiecznicymnoga mianownikmęski osobowy
półwiecznicymnoga wołaczmęski osobowy
półwiecznikpojedyncza mianownikmęski osobowy
półwiecznikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
półwiecznikapojedyncza biernikmęski osobowy
półwiecznikachmnoga miejscownikmęski osobowy
półwiecznikamimnoga narzędnikmęski osobowy
półwiecznikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
półwiecznikimnoga biernikmęski zwierzęcy
półwiecznikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
półwiecznikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
półwiecznikommnoga celownikmęski osobowy
półwiecznikowipojedyncza celownikmęski osobowy
półwiecznikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
półwiecznikówmnoga biernikmęski osobowy
półwiecznikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
półwiecznikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz