półkwa-ter-ku

półkwaterku (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: półkwaterek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
półkwaterekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
półkwaterekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
półkwaterkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
półkwaterkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
półkwaterkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
półkwaterkimnoga mianownikmęski rzeczowy
półkwaterkimnoga biernikmęski rzeczowy
półkwaterkimnoga wołaczmęski rzeczowy
półkwaterkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
półkwaterkommnoga celownikmęski rzeczowy
półkwaterkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
półkwaterkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
półkwaterkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
półkwaterkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz