półko-twi-ce

półkotwice (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: półkotwica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
półkotwicmnoga dopełniaczżeński
półkotwicapojedyncza mianownikżeński
półkotwicachmnoga miejscownikżeński
półkotwicamimnoga narzędnikżeński
półkotwicąpojedyncza narzędnikżeński
półkotwicemnoga mianownikżeński
półkotwicemnoga biernikżeński
półkotwicemnoga wołaczżeński
półkotwicępojedyncza biernikżeński
półkotwicopojedyncza wołaczżeński
półkotwicommnoga celownikżeński
półkotwicypojedyncza celownikżeński
półkotwicypojedyncza miejscownikżeński
półkotwicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz