półgłów-ki

półgłówki (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny lekcew.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: półgłówek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
półgłówekpojedyncza mianownikmęski osobowy
półgłówkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
półgłówkapojedyncza biernikmęski osobowy
półgłówkachmnoga miejscownikmęski osobowy
półgłówkamimnoga narzędnikmęski osobowy
półgłówkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
półgłówkimnoga biernikmęski zwierzęcy
półgłówkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
półgłówkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
półgłówkommnoga celownikmęski osobowy
półgłówkowipojedyncza celownikmęski osobowy
półgłówkowiemnoga mianownikmęski osobowy
półgłówkowiemnoga wołaczmęski osobowy
półgłówkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
półgłówkówmnoga biernikmęski osobowy
półgłówkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
półgłówkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz