półgłup-ka

półgłupka (nazwa pospolita) rzeczownik lekcew.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: półgłupek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
półgłupekpojedyncza mianownikmęski osobowy
półgłupkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
półgłupkapojedyncza biernikmęski osobowy
półgłupkachmnoga miejscownikmęski osobowy
półgłupkamimnoga narzędnikmęski osobowy
półgłupkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
półgłupkimnoga biernikmęski zwierzęcy
półgłupkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
półgłupkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
półgłupkommnoga celownikmęski osobowy
półgłupkowipojedyncza celownikmęski osobowy
półgłupkowiemnoga mianownikmęski osobowy
półgłupkowiemnoga wołaczmęski osobowy
półgłupkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
półgłupkówmnoga biernikmęski osobowy
półgłupkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
półgłupkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz