pu-sto-szy-ciel-ce

pustoszycielce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: pustoszycielka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pustoszycielcepojedyncza celownikżeński
pustoszycielcepojedyncza miejscownikżeński
pustoszycielekmnoga dopełniaczżeński
pustoszycielkapojedyncza mianownikżeński
pustoszycielkachmnoga miejscownikżeński
pustoszycielkamimnoga narzędnikżeński
pustoszycielkąpojedyncza narzędnikżeński
pustoszycielkępojedyncza biernikżeński
pustoszycielkimnoga mianownikżeński
pustoszycielkimnoga biernikżeński
pustoszycielkimnoga wołaczżeński
pustoszycielkipojedyncza dopełniaczżeński
pustoszycielkopojedyncza wołaczżeński
pustoszycielkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz