pu-sta-ko-wie

pustakowie (nazwa pospolita) rzeczownik pogard.;pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pustak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pustakpojedyncza mianownikmęski osobowy
pustakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pustakapojedyncza biernikmęski osobowy
pustakachmnoga miejscownikmęski osobowy
pustakamimnoga narzędnikmęski osobowy
pustakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
pustakimnoga biernikmęski zwierzęcy
pustakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
pustakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pustakommnoga celownikmęski osobowy
pustakowipojedyncza celownikmęski osobowy
pustakowiemnoga mianownikmęski osobowy
pustakowiemnoga wołaczmęski osobowy
pustakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pustakówmnoga biernikmęski osobowy
pustakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pustakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz