pu-sta-czo-ść

pustaczość (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: pustaczość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pustaczościmnoga dopełniaczżeński
pustaczościmnoga mianownikżeński
pustaczościmnoga biernikżeński
pustaczościmnoga wołaczżeński
pustaczościpojedyncza celownikżeński
pustaczościpojedyncza miejscownikżeński
pustaczościpojedyncza dopełniaczżeński
pustaczościpojedyncza wołaczżeński
pustaczościachmnoga miejscownikżeński
pustaczościamimnoga narzędnikżeński
pustaczościąpojedyncza narzędnikżeński
pustaczościommnoga celownikżeński
pustaczośćpojedyncza biernikżeński
pustaczośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz