pu-pil-ko-wie

pupilkowie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pupilek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pupilekpojedyncza mianownikmęski osobowy
pupilkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pupilkapojedyncza biernikmęski osobowy
pupilkachmnoga miejscownikmęski osobowy
pupilkamimnoga narzędnikmęski osobowy
pupilkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
pupilkimnoga biernikmęski zwierzęcy
pupilkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
pupilkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pupilkommnoga celownikmęski osobowy
pupilkowipojedyncza celownikmęski osobowy
pupilkowiemnoga mianownikmęski osobowy
pupilkowiemnoga wołaczmęski osobowy
pupilkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pupilkówmnoga biernikmęski osobowy
pupilkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pupilkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz