pul-tyn-ku

pultynku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: pultynek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pultynekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pultynekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
pultynkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pultynkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
pultynkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
pultynkimnoga mianownikmęski rzeczowy
pultynkimnoga biernikmęski rzeczowy
pultynkimnoga wołaczmęski rzeczowy
pultynkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
pultynkommnoga celownikmęski rzeczowy
pultynkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
pultynkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pultynkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
pultynkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz