pu-ca-to-ść

pucatość (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: pucatość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pucatościmnoga dopełniaczżeński
pucatościmnoga mianownikżeński
pucatościmnoga biernikżeński
pucatościmnoga wołaczżeński
pucatościpojedyncza celownikżeński
pucatościpojedyncza miejscownikżeński
pucatościpojedyncza dopełniaczżeński
pucatościpojedyncza wołaczżeński
pucatościachmnoga miejscownikżeński
pucatościamimnoga narzędnikżeński
pucatościąpojedyncza narzędnikżeński
pucatościommnoga celownikżeński
pucatośćpojedyncza biernikżeński
pucatośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz