psy-cho-mo-to-ry-ko

psychomotoryko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: psychomotoryka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
psychomotorycepojedyncza celownikżeński
psychomotorycepojedyncza miejscownikżeński
psychomotorykmnoga dopełniaczżeński
psychomotorykapojedyncza mianownikżeński
psychomotorykachmnoga miejscownikżeński
psychomotorykamimnoga narzędnikżeński
psychomotorykąpojedyncza narzędnikżeński
psychomotorykępojedyncza biernikżeński
psychomotorykimnoga mianownikżeński
psychomotorykimnoga biernikżeński
psychomotorykimnoga wołaczżeński
psychomotorykipojedyncza dopełniaczżeński
psychomotorykopojedyncza wołaczżeński
psychomotorykommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz