psy-cho-far-ma-ko-lo-ga

psychofarmakologa (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: psychofarmakolog

słowoliczbaprzypadekrodzaj
psychofarmakolodzymnoga mianownikmęski osobowy
psychofarmakolodzymnoga wołaczmęski osobowy
psychofarmakologpojedyncza mianownikmęski osobowy
psychofarmakologapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
psychofarmakologapojedyncza biernikmęski osobowy
psychofarmakologachmnoga miejscownikmęski osobowy
psychofarmakologamimnoga narzędnikmęski osobowy
psychofarmakologimnoga mianownikmęski zwierzęcy
psychofarmakologimnoga biernikmęski zwierzęcy
psychofarmakologimnoga wołaczmęski zwierzęcy
psychofarmakologiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
psychofarmakologommnoga celownikmęski osobowy
psychofarmakologowipojedyncza celownikmęski osobowy
psychofarmakologowiemnoga mianownikmęski osobowy
psychofarmakologowiemnoga wołaczmęski osobowy
psychofarmakologówmnoga dopełniaczmęski osobowy
psychofarmakologówmnoga biernikmęski osobowy
psychofarmakologupojedyncza miejscownikmęski osobowy
psychofarmakologupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz