prząd-nik

prządnik (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: prządnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prządnicymnoga mianownikmęski osobowy
prządnicymnoga wołaczmęski osobowy
prządnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
prządnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
prządnikapojedyncza biernikmęski osobowy
prządnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
prządnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
prządnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
prządnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
prządnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
prządnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
prządnikommnoga celownikmęski osobowy
prządnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
prządnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
prządnikówmnoga biernikmęski osobowy
prządnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
prządnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz