prząd-ku

prządku (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: prządek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prządekpojedyncza mianownikmęski osobowy
prządkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
prządkapojedyncza biernikmęski osobowy
prządkachmnoga miejscownikmęski osobowy
prządkamimnoga narzędnikmęski osobowy
prządkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
prządkimnoga biernikmęski zwierzęcy
prządkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
prządkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
prządkommnoga celownikmęski osobowy
prządkowipojedyncza celownikmęski osobowy
prządkowiemnoga mianownikmęski osobowy
prządkowiemnoga wołaczmęski osobowy
prządkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
prządkówmnoga biernikmęski osobowy
prządkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
prządkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz