przy-ręb-ce

przyrębce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: przyrębka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
przyrębcepojedyncza celownikżeński
przyrębcepojedyncza miejscownikżeński
przyrębekmnoga dopełniaczżeński
przyrębkapojedyncza mianownikżeński
przyrębkachmnoga miejscownikżeński
przyrębkamimnoga narzędnikżeński
przyrębkąpojedyncza narzędnikżeński
przyrębkępojedyncza biernikżeński
przyrębkimnoga mianownikżeński
przyrębkimnoga biernikżeński
przyrębkimnoga wołaczżeński
przyrębkipojedyncza dopełniaczżeński
przyrębkopojedyncza wołaczżeński
przyrębkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz