przy-por

przypor (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: przypor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
przyporpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
przyporpojedyncza biernikmęski rzeczowy
przyporachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
przyporamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
przyporempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
przyporommnoga celownikmęski rzeczowy
przyporowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
przyporówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
przyporupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
przyporymnoga mianownikmęski rzeczowy
przyporymnoga biernikmęski rzeczowy
przyporymnoga wołaczmęski rzeczowy
przyporzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
przyporzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz