przy-pa-ła

przypała (nazwa pospolita) rzeczownik pogard.;pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: przypał

słowoliczbaprzypadekrodzaj
przypalepojedyncza miejscownikmęski osobowy
przypalepojedyncza wołaczmęski osobowy
przypałpojedyncza mianownikmęski osobowy
przypałapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
przypałapojedyncza biernikmęski osobowy
przypałachmnoga miejscownikmęski osobowy
przypałamimnoga narzędnikmęski osobowy
przypałempojedyncza narzędnikmęski osobowy
przypałommnoga celownikmęski osobowy
przypałowipojedyncza celownikmęski osobowy
przypałowiemnoga mianownikmęski osobowy
przypałowiemnoga wołaczmęski osobowy
przypałówmnoga dopełniaczmęski osobowy
przypałówmnoga biernikmęski osobowy
przypałymnoga mianownikmęski zwierzęcy
przypałymnoga biernikmęski zwierzęcy
przypałymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz