przy-czyn-no-ść

przyczynność (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: przyczynność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
przyczynnościmnoga dopełniaczżeński
przyczynnościmnoga mianownikżeński
przyczynnościmnoga biernikżeński
przyczynnościmnoga wołaczżeński
przyczynnościpojedyncza celownikżeński
przyczynnościpojedyncza miejscownikżeński
przyczynnościpojedyncza dopełniaczżeński
przyczynnościpojedyncza wołaczżeński
przyczynnościachmnoga miejscownikżeński
przyczynnościamimnoga narzędnikżeński
przyczynnościąpojedyncza narzędnikżeński
przyczynnościommnoga celownikżeński
przyczynnośćpojedyncza biernikżeński
przyczynnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz