przod-ko-wian

przodkowian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: przodkowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
przodkowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
przodkowianmnoga biernikmęski osobowy
przodkowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
przodkowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
przodkowianiemnoga mianownikmęski osobowy
przodkowianiemnoga wołaczmęski osobowy
przodkowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
przodkowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
przodkowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
przodkowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
przodkowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
przodkowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
przodkowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
przodkowianommnoga celownikmęski osobowy
przodkowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
przodkowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
przodkowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz