prze-klęt-ni-ka-mi

przeklętnikami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: przeklętnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
przeklętnicymnoga mianownikmęski osobowy
przeklętnicymnoga wołaczmęski osobowy
przeklętnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
przeklętnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
przeklętnikapojedyncza biernikmęski osobowy
przeklętnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
przeklętnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
przeklętnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
przeklętnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
przeklętnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
przeklętnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
przeklętnikommnoga celownikmęski osobowy
przeklętnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
przeklętnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
przeklętnikówmnoga biernikmęski osobowy
przeklętnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
przeklętnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz