przed-słan-ni-kiem

przedsłannikiem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: przedsłannik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
przedsłannicymnoga mianownikmęski osobowy
przedsłannicymnoga wołaczmęski osobowy
przedsłannikpojedyncza mianownikmęski osobowy
przedsłannikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
przedsłannikapojedyncza biernikmęski osobowy
przedsłannikachmnoga miejscownikmęski osobowy
przedsłannikamimnoga narzędnikmęski osobowy
przedsłannikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
przedsłannikimnoga biernikmęski zwierzęcy
przedsłannikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
przedsłannikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
przedsłannikommnoga celownikmęski osobowy
przedsłannikowipojedyncza celownikmęski osobowy
przedsłannikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
przedsłannikówmnoga biernikmęski osobowy
przedsłannikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
przedsłannikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz