przed-si-ębier-ce

przedsiębierce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: przedsiębierca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
przedsiębiercapojedyncza mianownikmęski osobowy
przedsiębiercachmnoga miejscownikmęski osobowy
przedsiębiercamimnoga narzędnikmęski osobowy
przedsiębiercąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
przedsiębiercemnoga mianownikmęski zwierzęcy
przedsiębiercemnoga biernikmęski zwierzęcy
przedsiębiercemnoga wołaczmęski zwierzęcy
przedsiębiercępojedyncza biernikmęski osobowy
przedsiębiercopojedyncza wołaczmęski osobowy
przedsiębiercommnoga celownikmęski osobowy
przedsiębiercówmnoga dopełniaczmęski osobowy
przedsiębiercówmnoga biernikmęski osobowy
przedsiębiercymnoga mianownikmęski osobowy
przedsiębiercymnoga wołaczmęski osobowy
przedsiębiercypojedyncza celownikmęski osobowy
przedsiębiercypojedyncza miejscownikmęski osobowy
przedsiębiercypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz