pryt-ko

Prytko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Prytko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Prytcepojedyncza celownikmęski osobowy
Prytcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Prytkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Prytkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Prytkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Prytkępojedyncza biernikmęski osobowy
Prytkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Prytkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Prytkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Prytkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Prytkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Prytkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Prytkommnoga celownikmęski osobowy
Prytkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Prytkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Prytkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Prytkówmnoga biernikmęski osobowy

Prytko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Prytko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Prytkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Prytkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Prytkopojedyncza mnoga celownikżeński
Prytkopojedyncza mnoga biernikżeński
Prytkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Prytkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Prytkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz