pryn-cy-pa-łko

pryncypałko (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: pryncypałka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pryncypałcepojedyncza celownikżeński
pryncypałcepojedyncza miejscownikżeński
pryncypałekmnoga dopełniaczżeński
pryncypałkapojedyncza mianownikżeński
pryncypałkachmnoga miejscownikżeński
pryncypałkamimnoga narzędnikżeński
pryncypałkąpojedyncza narzędnikżeński
pryncypałkępojedyncza biernikżeński
pryncypałkimnoga mianownikżeński
pryncypałkimnoga biernikżeński
pryncypałkimnoga wołaczżeński
pryncypałkipojedyncza dopełniaczżeński
pryncypałkopojedyncza wołaczżeński
pryncypałkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz