pryn-cy-pa-ła

pryncypała (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pryncypał

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pryncypalepojedyncza miejscownikmęski osobowy
pryncypalepojedyncza wołaczmęski osobowy
pryncypałpojedyncza mianownikmęski osobowy
pryncypałapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pryncypałapojedyncza biernikmęski osobowy
pryncypałachmnoga miejscownikmęski osobowy
pryncypałamimnoga narzędnikmęski osobowy
pryncypałempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pryncypałommnoga celownikmęski osobowy
pryncypałowipojedyncza celownikmęski osobowy
pryncypałowiemnoga mianownikmęski osobowy
pryncypałowiemnoga wołaczmęski osobowy
pryncypałówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pryncypałówmnoga biernikmęski osobowy
pryncypałymnoga mianownikmęski zwierzęcy
pryncypałymnoga biernikmęski zwierzęcy
pryncypałymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz