pry-mi-ty-wu

prymitywu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: prymityw

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prymitywpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
prymitywpojedyncza biernikmęski rzeczowy
prymitywachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
prymitywamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
prymitywempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
prymitywiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
prymitywiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
prymitywommnoga celownikmęski rzeczowy
prymitywowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
prymitywówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
prymitywupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
prymitywymnoga mianownikmęski rzeczowy
prymitywymnoga biernikmęski rzeczowy
prymitywymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz